omal nie zapomnialam napisac: w niedziele bylismy na wystawie psow. czystym przypadkiem, kompletnie nieprzygotowani. po prostu – w piatek spotkalismy znajomego, ktory powiedzial ze jedzie, i zapytal, czy bysmy sie nie wybrali. ze mozna zglosic psa juz na miejscu. no to sie wybralismy.
w sumie chodzilo nam przede wszystkim o to, zeby ktos Korka profesjonalnie obmacal i powiedzial, czy beda z niego ludzie, tfu, znaczy podenki 
i zeby sie przyzwyczajal do ringu.
i tak to Korek wystartowal w klasie szczeniat. jako jedyny podenko, wiec to zaden sukces, ze otrzymal note bardzo dobra. szkoda, ze nie bylo porownania. na finale: piate miejsce. i wcale nie spodziewalam sie wiecej, bo niby od szczeniat nie wymaga sie stania w postawie itp., ale Korek przeszedl samego siebie w kategorii zachowywania sie jak dupa wolowa. no spojrzcie tylko:
typowa pozycja Korka zaklopotanego. “ale czego ode mnie chca?”
w ruchu. morda do przodu: “spadamy stad, prawda?”
ogladanie uszu. “no zooostaw mnie juz”
ogladanie zebow: “mowilem zostaw!”
ale musze przyznac, ze poza ringiem zachowywal sie wzorowo. zero stresow. grzecznie wital sie ze wszystkimi (uwielbiam go za to witanie; Korek nie podlatuje do obcych psow, tylko siada i majta ogonem. jak pies chce powachac, to powacha, a jak nie, to trudno. bez laski). musimy sie wziac za cwiczenie pozycji wystawowej (troche mnie to martwi, bo nie umiem…), bo wstyd; a niektore szczeniaki mlodsze od niego ustawialy sie rewelacyjnie.
nigdy nie bylam entuzjastycznie nastwiona do wystaw (i nie wystawialam zadnego z moich psow), ale jeszcze pare takich przygod i chyba zlapie zylke hazardu sie ma podenka, to sie chce go pokazac swiatu
wrzesień 5, 2007 o 2:09 pm |
Musze przyznać, że krok po kroczku zakochuje się w Twoim psie.
wrzesień 7, 2007 o 4:33 pm |
I tak byl dzielny.